خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۲۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه هر مغزی که بوید نکهت از مصر و یمن گیردمشام تیز باید تا نصیب از پیرهن گیرد
۲
شمیمی گرنه تر دارد دماغ پیر کنعان راپسر گم کرده ای چون انس با بیت الحزن گیرد
۳
ورق از کس چه می خواهی سبق از کس چه می گیریز دل جوهر چه می جویی که فیض از خویشتن گیرد
۴
دمی نقاش از نیرنگی صورت نیاسایدفریب نقش شیرین دل ز دست کوهکن گیرد
صفحهٔ ۱ از ۳