خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۲۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ناوک غم جان شکافد سینه گر جوشن شودعشق مغناطیس گردد دل اگر آهن شود
۲
سینه پرحسرتی دارم که از اندوه اوتا به نزدیک لب آرم خنده را، شیون شود
۳
بیش شد سرگشتگی چندان که پایم پیش شدسر به تاریکی نهادم تا رهی روشن شود
۴
یک توجه از تو در کارست و یک عالم مرادغم ندارم گر اجابت با دعا دشمن شود
صفحهٔ ۱ از ۲