خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۲۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه فوت صحبت این دوستان غمی داردنه مرگ مردم این عهد ماتمی دارد
۲
میان این همه احباب پرده پوشی نیستدریده پرده ترست آن که محرمی دارد
۳
به خوش بیانی هم صحبتان ز جای مروکه پر ز نیش بود هرکه مرهمی دارد
۴
به هرزه دفتر امید هرکجا مگشاکه مبتلای هوا کار درهمی دارد
صفحهٔ ۱ از ۳