خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۲۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر خوان ما نمک به ملاحت نشد لذیذصدبار تا نسوخت جراحت نشد لذیذ
۲
هرکس به می نداد ردای تکلفیدر کام او شراب اباحت نشد لذیذ
۳
در بحر و بر بجز الم تلخ و شور نیستجز بر امید سود سیاحت نشد لذیذ
۴
تاجر به عشق خانه به دریا شناور استمحنت جز از تصور راحت نشد لذیذ
صفحهٔ ۱ از ۲