خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۲۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به صدق هرکه سوی کعبه ناقه راهی کردنشانِ پاش به هر گام قبله‌گاهی کرد
۲
کبود روی از آن شد بنفشه در گلشنکه با کلاله جعد تو کج کلاهی کرد
۳
ز چین زلف نسیمی نزد به موج عذارسفینه مردم چشم مرا تباهی کرد
۴
نشان کوکبم اخترشناس بد می یافتمشاطه خال تو را کند و پر سیاهی کرد
صفحهٔ ۱ از ۳