خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۲۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به بی‌رحمی دلی دارد دل صیاد از آن خوش‌ترزبانی در کنایت سیلی استاد از آن خوش‌تر
۲
به خود قیدی نداری با وجود حسن و زیباییز هر خوبی که داری خاطر آزاد از آن خوش‌تر
۳
فریب خنده می‌خواند عتاب غمزه می‌راندز خوبان خوش بود مهر و وفا بیداد از آن خوش‌تر
۴
چو دریا می‌کشم دم در خود و در جوش می‌آیمکه خاموشی خوشش می‌آید و فریاد از آن خوش‌تر
صفحهٔ ۱ از ۲