خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۲۹۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غمم به عیش درآمیخت عشق رنگ آمیزکنون نه هست غمم کند و نی نشاطم تیز
۲
دلم به بام و در یار می رود هر دمتو ای تن به زمین مانده در دلم آویز
۳
دلم به غمزه جادووشی در افتادستکه با جهانش سر فتنه است و رستاخیز
۴
به ذوق آن که دلش مایل وفا گرددلبالب است دهانم ز حرف مهرانگیز
صفحهٔ ۱ از ۲