خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۲۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شوریده است آب و گل قالبم هنوزدیوانه بیم می برد از مشربم هنوز
۲
گه چهره می خراشم و گه جامه می درمسودا نرفته است برون از تبم هنوز
۳
صد بار عید آمد و آدینه ها گذشتشنبه برون نمی رود از مکتبم هنوز
۴
صبح نشور دم زد و من دم نمی زنمترسم به سر نیامده باشد شبم هنوز
صفحهٔ ۱ از ۳