خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۲۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خمش ز لابه که طبعش مشوشست هنوزشکر بخور مکن شعله سرکشست هنوز
۲
تحملی که مزاجش به اعتدال آیدمیان عفو و غضب در کشاکشست هنوز
۳
بر آشنایی طفل من اعتمادی نیستفرشته خوست ولی آسمان و شست هنوز
۴
شبی به میکده اش برقع از جمال افتادقرابه آب فشان جام در غشست هنوز
صفحهٔ ۱ از ۲