خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۲۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جام گیر اختر افتاده بر افلاک اندازروح شو عاریت خاک سوی خاک انداز
۲
دعوی عقل جز از عشق مشخص نشودبحث کج را به در داور بی باک انداز
۳
با چنین دیده آلوده تو را نتوان دیددیده از خود ده و بر خود نظر پاک انداز
۴
نقش موهوم مرا از دل من پاک بروببر در از خلوت خود ریزه خاشاک انداز
صفحهٔ ۱ از ۳