خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۳۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فتاده ام به میان غم از کران برخیزبه تیر غمزه ابروی چون کمان برخیز
۲
زمام خاطر من بسته تصرف تستاگر قبول نداری به امتحان برخیز
۳
ترانه ای نسرودیم بلبلانه که زاغصفیر زد که چمن گشت از خزان برخیز
۴
پیاله می دهدم دور عمر و می گویدکه پیش از آن که نگردیده یی گران برخیز
صفحهٔ ۱ از ۳