خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۲۹۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پی تدارک تقصیر صبحدم برخیزبه بام میکده خورشید زد علم برخیز
۲
گر از خمار سحرگاه سرگران شده‌ایز می عصا کن و از تکیه‌گاه غم برخیز
۳
جماعتی گهر شب چراغ می طلبندمگر نصیب تو گردد شبی تو هم برخیز
۴
قبول زخم طلب خاصه مطیعانستهمین که بر تو کشیدند این رقم برخیز
صفحهٔ ۱ از ۳