خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۳۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از نیاز و طاعتم مقصود دیدارست و بسچون شود روز قیامت با توام کارست و بس
۲
بس کمر در خدمت گبر و برهمن بسته اماین که می سازم ردا و خرقه زنارست و بس
۳
نکته ای از دوست بر خاطر گران آورده امهرکه از گلزار می آید گلش بارست و بس
۴
دیده بهر ابتلا صد جا فریبم می دهدگرد دل هرچند می گردم همین یارست و بس
صفحهٔ ۱ از ۲