خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۳۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از فراق یار ناخشنود خویشروی در نابود بینم بود خویش
۲
بس که در سودا به شوق افتاده اماز زیان خود ندانم سود خویش
۳
خوبی او شد پدید از چشم منسوختم بر آتش خود عود خویش
۴
گر برآید از نمد آیینه امزشتی خویشم کند مردود خویش
صفحهٔ ۱ از ۳