خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۳۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرجا که بود روز خوش و روزگار خوشآمد به این دیار که باد این دیار خوش
۲
هر جنس خوش که ابر و زمین صرفه کرده بودشد صرف این بهار که باد این بهار خوش
۳
دارم درین دیار مغان شیوه دلبریبی خود خوش و میانه خوش و هوشیار خوش
۴
چون پیک نوبهار درآید به بوستاناز در درآید و کشمکش در کنار خوش
صفحهٔ ۱ از ۳