خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۳۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خرامان آمد از می در سر آتشچو او آمد درآمد از در آتش
۲
بنفشه کرده خندان بر بناگوشچو بر طرف کله نیلوفر آتش
۳
ز رنگ آمیزی آن زلف و رخسارسمندر کرده از خاکستر آتش
۴
لبش افروخته از خنده مجمرز عشقش سوخته عود تر آتش
صفحهٔ ۱ از ۳