خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۳۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن که غایب از نظر گردید درمی‌یابمشهرگه از خود بی‌خبر گردم خبر می‌یابمش
۲
جلوه سرو و فریب نرگسم دل می‌بردسوی بُستان می‌روم کآنجا اثر می‌یابمش
۳
گوییا شرط وفاداری به سر خواهد رساندبیشتر حاضر به هنگام خطر می‌یابمش
۴
چون توانم غافل از مژگان خونریزش شدنمن که دایم بر سر رگ نیشتر می‌یابمش
صفحهٔ ۱ از ۲