خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۳۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرگز گلی شکفته نشد از نسیم خویشگاهی توجهی به غلام قدیم خویش
۲
نشناسدم کسی که ندارم قرینه ایعنقا نهفته ماند ز مثل عدیم خویش
۳
درهم تر از حساب تو کاری است چون کنمبا تیره تر دلی ز دماغ سقیم خویش
۴
من موشکافم او گر هم بر گره زنددرمانده ام به بازی بخت ندیم خویش
صفحهٔ ۱ از ۳