خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۳۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بستم در تصرف گفت و شنید خویشدادم به قبض و بسط تو قفل کلید خویش
۲
رفتم به آه و ناله کنم ساز خلوتیبردم ز مجلس تو نشید و نبید خویش
۳
شب از خیال وصل تو خوابم نمی بردچون کودکان ز خوشدلی روز عید خویش
۴
با صد ستاره سوخته دارد قرینه امدر منتم ز اختر بخت سعید خویش
صفحهٔ ۱ از ۳