خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۳۵۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حریف خود شو و یا خود برآر آز خلوت خاصچو سرو باش که هست از هوای خود رقاص
۲
نشان نداده گرانمایه تر ز تو گهریاز آن زمان که به این بحر می رود غواص
۳
به جرم یک نظر ناگهان که افکندممکش که مفتی دین بر خطا نکرد قصاص
۴
نکرده ام نظر التفات بر عملیز بیم آن که مشوش نگرددم اخلاص
صفحهٔ ۱ از ۲