خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۳۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
همیشه خنده شادی به آن لبان مخصوصفریب حسن به اقبال جاودان مخصوص
۲
در تو قبله امیدهای روحانیسر نیاز به آن خاک آستان مخصوص
۳
شکایت تو چو فکرم ز مغز بیگانهمحبت تو چو مغزم به استخوان مخصوص
۴
غمی فتاده که با طایران وحشی دلنمی شویم به هم در یک آشیان مخصوص
صفحهٔ ۱ از ۳