خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۳۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه خانقاه نشین می شویم و نی مرتاضکه می فروش کریم است و جام می فیاض
۲
جز این ادیب نگوید به ما که چون طفلانروان کنید سواد و سیه کنید بیاض
۳
درازی شب ما گو به هر دم افزون شوبریده دست که زلف تو را کند مقراض
۴
به خانه ای که عیادت علاج بیمار استکم از دوای طبیبان نمی شود امراض
صفحهٔ ۱ از ۲