خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۳۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر تو نشنوی از ناله‌های زار چه حظوگر تو ننگری از چشم اشکبار چه حظ
۲
درآ به مشرب روحانیان و واصل شومعاشران تو مستان تو هوشیار چه حظ
۳
به چشم ما در و دیوار بوستان مستندتو را که باده نمی‌نوشی، از بهار چه حظ
۴
نمک به سینه مجروح چاشنی بخشداگر غمی ندهندت ز غمگسار چه حظ
صفحهٔ ۱ از ۳