خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۳۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نالم ز چرخ اگر نه بر افغان خورم دریغگریم به دهر اگرنه به طوفان خورم دریغ
۲
بر گل شکر نشاند و خون جگر دهدبر سفره سپهر به مهمان خورم دریغ
۳
صبحم که بر صبوح خودم خوانده روزگارخندم به طنز و بر لب خندان خورم دریغ
۴
مهمان مسرفم که به ممسک رسیده امبر مرگ میزبان به سر خوان خورم دریغ
صفحهٔ ۱ از ۳