خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۳۸۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنی به اثر داری و شأنی به تصرفدل ها نشود شیفته کس به تکلف
۲
فکر تو به وحدت برد از گفت مجازمهرچند که طبعم بگریزد ز تصوف
۳
بر قامت ما کسوت تقصیر بریدندتا زیب خداوند شود عفو و تلطف
۴
لب باز کشیدیم که مهر تو درآیدپستان کرم شیر درآرد به توقف
صفحهٔ ۱ از ۲