خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۳۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
درهای بسته واشد ز آه سحر مبارکبانگ طلب برآمد دل را سفر مبارک
۲
بالین ارجمندان خشت در مغان استبر روی صبح خیزان باشد نظر مبارک
۳
عشق از کمین برون تاخت عقل از میان برآمدعجب و غرور بشکست فتح و ظفر مبارک
۴
شب های درد و ماتم شد روز تا قیامتاین آفتاب تابان بر بام و در مبارک
صفحهٔ ۱ از ۳