خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۳۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نگشت دامن گردی درین بیابان چاکدرون نتاخت سواری درین جهان چالاک
۲
اگر مسیح وشی پای در رکاب کندبه مرگ بازنداریم دستش از فتراک
۳
کجا رسیم درین تیره شب خدا داندبه یک دو گام فتادیم در هزار مغاک
۴
به مسکنت بنشینیم تا قبول کنندطفیلیان سر خوان خواجه لولاک
صفحهٔ ۱ از ۳