خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۴۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
درین بستان به جهد از خار بگسلچو گل خندان شو و از بار بگسل
۲
اگر تعویذ بر بالت گران استبه زخم ناخن و منقار بگسل
۳
سر رشته به بگسستن توان یافتز هم این تار را یک بار بگسل
۴
ز پیش دیده ام بردار کونینگره از پرده رخسار بگسل
صفحهٔ ۱ از ۲