خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۴۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به لغزش دست از دلدار مگسلگر افتد زلتی از کار مگسل
۲
به نقصانی که یابد خرقه سهل استبه رفتن خرقه از هر خار مگسل
۳
در میخانه آخر می گشایندتو رفت و آمد از خمار مگسل
۴
قباسبزان قریب چشمه سارندچو ابر از دامن کهسار مگسل
صفحهٔ ۱ از ۴