خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۴۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زان شب که یار کرد نگاهی به سوی دلدیگر به سوی خویش ندیدیم روی دل
۲
صاحبدلی بود که نصیبی به ما دهدگویی به خاک ما نرسیدست بوی دل
۳
آن را که رخ ز آیینه دوست تافتندپهلوی دل نشسته نبیند عدوی دل
۴
بر من نکرد مرحمتی پیر می فروشتا بر سر خمش نشکستم سبوی دل
صفحهٔ ۱ از ۳