خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۴۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نخست عشق به میخانه کرد نزولبه گرد مدرسه گردیدنست نامعقول
۲
ز راه ضربت دستست رقص بی حالانسماع عشق نخیزد مگر ز اصل اصول
۳
کمینه بوالعجبی، در دیار عشق این استکه حاکمی شود از حکم کودکی معزول
۴
از آن عزیز خراباتیان شدیم که ماادب نگاه نداریم، در خروج و دخول
صفحهٔ ۱ از ۳