خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۴۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما به برهان و خبر پیرو ترسا نشویمتا رخ بت نپرستیم شکیبا نشویم
۲
در تماشای تو چون آینه گم گردیدیمکه ز پیدایی دیدار تو پیدا نشویم
۳
مهر بر لب چو سر کیسه ممسک زده ایمتا سر شیشه می وانشود، وانشویم
۴
سرمه در دیده دل تا نکشد لطف حکیمگر سراپای شود دیده که بینا نشویم
صفحهٔ ۱ از ۳