خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۴۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می‌روم زین کوی و وز رشک محبت می‌رومبس که با من آشنا گشتی ز غیرت می‌روم
۲
کرد شیرین اشک تلخم را شکرخند وداعحبیب و دامانی پر از نقل محبت می‌روم
۳
نوحه بر خود می‌کند دیوار و در از رفتنممی‌برم ذوق از جهان، از بس به حسرت می‌روم
۴
حالتی دارم به این خواری که از خاک درشگر به جنت خواندم رضوان، به منت می‌روم
صفحهٔ ۱ از ۲