خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۴۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بسیار نظره کردم در گرم و سرد عالمچشمی نشد بمالم از دود و گرد عالم
۲
عزم رحیل دارم از شهربند دنیاصوم وصال گیرم از آب خورد عالم
۳
بر خاک رهگذارم افلاک پایمالمخلوت نشین شهرم صحرانورد عالم
۴
رخ می کنم به ناخن، لب می گزم به دندانبا خویش در نبردم، غالب نبرد عالم
صفحهٔ ۱ از ۳