خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۴۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا از قضای دشت به گلشن فتاده اماز چشم طایران نوازن فتاده ام
۲
در نقش کارگاه جهانم نمود نیستکز ضعف همچو رشته ز سوزن فتاده ام
۳
گه سینه می خراشم و گه چهره می کنمشوریده تر ز باد به خرمن فتاده ام
۴
نی در حساب گوهرم آید نه در نظراز کیسه کریم به برزن فتاده ام
صفحهٔ ۱ از ۳