خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۴۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مبین به رد و قبولم که نیکخواه تواماگر بد دو جهانم که در پناه توام
۲
مپوش چشم ز حالم که از پریشانیز دیده تو گریزان تر از نگاه توام
۳
به گرد کوی تو گردم نسیم درگاهمبه هیچ در ننشینم غبار راه توام
۴
هزار زخم ستم خورده‌ام رسیده به تونمانده قوت رفتن ز صیدگاه توام
صفحهٔ ۱ از ۲