خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۴۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما برق جای نور به کاشانه بردهایمآتش به پاسبانی پروانه بردهایم
۲
بگرفته خواب دیده بخت و امید رااز بس ز وعدههای تو افسانه بردهایم
۳
با ما اگر خدای کند دشمنی به جاستکز آشنا پناه به بیگانه بردهایم
۴
این گوشمال درخور ما هست از فراقنام جدایی تو دلیرانه بردهایم
صفحهٔ ۱ از ۲