خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۴۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پیش بنشین ساغری بستان و طبع آزاد کنوین پرستاران معنی را، به گفتی شاد کن
۲
تخته تعلیم گردون بین و نقش در همشخنده چون شاگرد زیرک طبع بر استاد کن
۳
این رقم زشتست طرح تازه ای بر صفحه کشوین بنا سستست قصر قایمی بنیاد کن
۴
ابر ساقی از هوای سرو بر بستان گریستعندلیبا گل گریبان می درد فریاد کن
صفحهٔ ۱ از ۳