خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۴۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم شد زودرنج آزار او کنتغافل گونه ای در کار او کن
۲
به کوشش درنمی گیرد چراغمشررواری حرارت یار او کن
۳
گلابی پاش بر دلق وجودمچو گل آغشته پود و تار او کن
۴
سخن کز پختگی رنگی ندارداگر معجز بود انکار او کن
صفحهٔ ۱ از ۳