خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۵۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از خوی تند و سرکشت کس ایمن و خشنود نهصد بار رنجیدی ز ما ما را گناهی بود؟ نه
۲
عاشق منافق می‌شود از غمزه غماز توصد فتنه انگیزی دمی قصدت زیان و سود نه
۳
حسنت نمک‌ها ریخته عشقت جگرها سوختهاز پختن سودای تو حاصل جز اشک و دود نه
۴
نی قهر و جنگی بر ملا، نی مهر و لطفی در خفاآخر نمی‌دانم چیم مقبول نه مردود نه
صفحهٔ ۱ از ۳