خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۵۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فکر و غم را سر به جان مردم ناشاد دهما به تو شادیم ما را خاطر آزاد ده
۲
هر که را جانان کشد ماتم نمی دارد کسیدوستان کشته خود را مبارکباد ده
۳
دور ازان در مرده ام کی می کند خاکم قبولدر تنم آتش زن و خاکسترم بر باد ده
۴
شور و غوغا بیش شد از بند و زنجیر ای پدرترک غمخواری این مجنون مادرزاد ده
صفحهٔ ۱ از ۲