خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۵۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روندگان ملولیم روبهم کردهدماغ در سر افسانه های غم کرده
۲
گرفته کوه و بیابان به اشک چون باراندمی چو برق به افروختن علم کرده
۳
به طرف هر چمنی چشمه ای نموده روانبه خاک هر قدمی دانه ای بنم کرده
۴
به ذوق کنج فراغی که شاد بنشینمهمه حوالی آفاق را قدم کرده
صفحهٔ ۱ از ۳