خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۵۰۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دیوانه‌ام ز خانه مشوش برآمدهطوفانم از تنور پرآتش برآمده
۲
آن صید عاجزم که ز تأثیر کین منتیر و کمان شکسته ز ترکش برآمده
۳
هرگز نبود کاسه‌ام از لای غم تهیصحبت به میر میکده‌ام خوش برآمده
۴
بر کعبتین اختر من نیست نقطه‌ایزین نقش‌ها که چرخ منقش برآمده
صفحهٔ ۱ از ۲