خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۵۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو بر سر کودکان نهادهما بر کف دست جان نهاده
۲
بس سنگ گران به بیع جان هادر پله ابروان نهاده
۳
یک سود نموده زیر زلفتدر هر شکنی زیان نهاده
۴
در قند تو خنده رخنه کردهما جان به قصور آن نهاده
صفحهٔ ۱ از ۳