خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۵۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کیست این از روی رعنایی به جولان آمدهکرده بر هرکس نظر بر خویش نازان آمده
۲
در صفا چون صبحدم در تازه رویی چون بهارصد گلستان سنبل و گل در گریبان آمده
۳
دمبدم می گردد از نظاره عالم محوترچشم قربانیست بر دیدار حیران آمده
۴
دوستان را می خراشد دل، خروش گریه اممن خودم در اشگ گرم خویش پنهان آمده
صفحهٔ ۱ از ۳