خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۵۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم گداخته غم وز تنم توان رفتهز گرمی جگرم مغز استخوان رفته
۲
نشاط روز جوانی به بر نمی آیدکه همچو تیر بجست از خم کمان رفته
۳
خبر ز سیرت آیندگان چه می شنویدکه مانده ام به غریبی و کاروان رفته
۴
ز روزگار دل شادمان نمی بینمکه از هجوم بلا راحت از جهان رفته
صفحهٔ ۱ از ۳