خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۵۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل بر این ناخوش آشیانه منهچشم بر شفقت زمانه منه
۲
ناگهان می زنند طبل رحیلرخت خود جز بر آستانه منه
۳
تا کفافی و شاهدی باشدپای بر آستان خانه منه
۴
بدره تا دست در میان داردباده و چنگ بر کرانه منه
صفحهٔ ۱ از ۳