خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۵۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شد آخر روز بر ناییی و میل دل همان باقیبلا گردید ضعف پیری و طغیان مشتاقی
۲
ز بی باکی و رندی منفعل بودم چه دانستمکه در پیری کشد کارم به سالوسی و زراقی
۳
فقیهان شاهد عادل نویسندم صلاح آنستکه در باقی کنم من بعد حرف شاهد و ساقی
۴
به الطاف خداوندی امید واثقی دارمفراموشم نمی گردد بشارت های مشتاقی
صفحهٔ ۱ از ۲