خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۵۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر برون از برقع آن زلف پریشان آمدیکارهای بی سر و سامان به سامان آمدی
۲
از جمال خود اگر دادی به عالم ذره ایقسمت هر مور مقدار سلیمان آمدی
۳
گر حجاب کعبه و دیر از میان برداشتیهر مسلمان گبر و هر گبری مسلمان آمدی
۴
بودی ار بر قدر سوز آتش پرستان را جزابال هر پروانه ای شمع شبستان آمدی
صفحهٔ ۱ از ۳