خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۵۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه گلم کفاف رنگی نه گلم پسند بوییسر و برگ خود ندارم ز خیال روی و مویی
۲
به تصور جمالش ز هزار فکر رستمدل جمع من پریشان نشود به هیچ سویی
۳
شده با بدان مصاحب چه فسون کنم ندانمکه به طبع دیو مردم نشود فرشته خویی
۴
غم دل چگونه پوشم که لباس صبر و طاقتز هم آنچنان دریدم که نمی شود رفویی
صفحهٔ ۱ از ۳